ADAPTACJA DZIECKA W PRZEDSZKOLU – CZĘŚĆ 2

ADAPTACJA DZIECKA  W PRZEDSZKOLU – CZĘŚĆ 2

Mamo, Tato,    

JAK PRZYGOTOWAĆ DZIECKO DO POBYTU W PRZEDSZKOLU?

  1. Zadbaj, by w miłej formie przekazać dziecku informację, że pójdzie do przedszkola. Dziecko powinno wówczas usłyszeć, że jest duże, dzielne, potrafi wiele samo zrobić, więc przyszedł czas, by zostało przedszkolakiem.

  1. Opowiedz dziecku, jak to było, gdy sam chodziłeś do przedszkola.
  1. Wybierz się na wspólne kupowanie kapci. Zadbaj, by ubranie i obuwie nie sprawiały dziecku kłopotu, by dziecko mogło osiągnąć sukces w obsłudze samego siebie.
  1. Ćwicz z dzieckiem umiejętność samodzielnego ubierania się i rozbierania – przynajmniej podejmowania takich prób. Takie czynności, jak: podciąganie spodni, rajstop czy włożenie ,,prostych” butów dziecko powinno wykonać samodzielnie lub z niewielka pomocą dorosłych.
  1.  Nie wyprzedzaj potrzeb dziecka pytaniami, np. ,, Czy chcesz sikać/jeść/pić?” Rodzice w takich sytuacjach powinni wykazać się cierpliwością, poczekać, aż dziecko samo zasygnalizuje potrzebę i chwalić je za to.
  2.   Staraj się nie karmić dziecka w czasie posiłku, lecz stwórz miejsce do ich samodzielnego spożywania, aby dziecko mogło nabierać wprawy w posługiwaniu się łyżką, widelcem, kubkiem. Ćwicz umiejętność samodzielnego jedzenia (posługiwania się łyżką), a także gryzienia.
  3.  Pozwól mu na samodzielne radzenie sobie w toalecie, by dziecko nauczyło się samo zdejmować i nakładać majteczki, korzystać z papieru toaletowego, spuszczać wodę, myć ręce; rozmawiaj z nim, tłumacząc dlaczego ta czynność jest ważna w życiu.
  4.  Zadbaj, by dziecko poznawało rówieśników, niech wasza pociecha bawi się z innymi dziećmi, niech sama podejmuje kontakty, rozwiązuje konflikty.
  5.  Wdrażaj dziecko do przestrzegania umów i zasad: przyzwyczajaj malucha dosprzątania po sobie, siedzenie podczas posiłku przy stole, jedzenia sztućcami…
  6. Chodźcie na spacery w stronę przedszkola, w tym czasie prowadźcie rozmowy, tłumacząc, że to będzie jego przedszkole, tu będą jego koledzy, jego panie…
  7. Pamiętaj, że nawet jeśli znajdziesz idealne przedszkole i dobrze przygotujesz dziecko,     i tak Twój maluch ma prawo wyrażać sprzeciw i niezadowolenie – w końcu w jego życiu zaszła radykalna zmiana i potrzeba czasu, aby ją zaakceptował.
  8. Okres adaptacji przebiega różnie, jedno dziecko po tygodniu ma już najgorsze za sobą, inne swój trudny czas zaczyna dopiero po miesiącu (i to też jest normalne) – bo dopiero wtedy zrozumiało i w pełni odczuło, że pewien etap skończył się bezpowrotnie, a ono wolałoby żeby było tak jak dawniej.

O CZYM RODZICE POWINNI PAMIĘTAĆ, ABY ICH DZIAŁANIA BYŁY SKUTECZNE I STYMULUJĄCE?

  • Cieszyć się i wykazywać zadowolenie z każdego przejawu samodzielności u dziecka: nie można ciągle poprawiać, strofować, że coś jest nie tak; nie można nadmiernie koordynować dziecięcych czynności, gdyż grozi to wyuczeniem bezradności.
  • Zachować cierpliwość: trzeba pochwalić dziecko za wysiłek; zachęcać do wykonywania czynności, aż uda się dziecku ją wykonać.
  • Być systematycznym i konsekwentnym: pomoże to między innymi w przekształceniu czynności samoobsługowych w nawyki; dorosły powinien ciągle pilnować, przypominać i chwalić, gdy dziecko samo zechce zadbać o siebie.
  • Nie przeciągać pożegnania w szatni: pomóż dziecku rozebrać się, pocałuj je i wyjdź.
  • Nie zabierać dziecka do domu, kiedy płacze przy rozstaniu. Jeśli zrobisz to choć jeden raz, będzie wiedziało, że łzami można wszystko wymusić.
  • Jeśli dziecko przy pożegnaniu płacze, postaraj się, żeby przez kilka dni odprowadzał je do przedszkola tata. Z reguły rozstania  z ojcem są mniej bolesne.
  • Nie wymuszać na dziecku, żeby zaraz po przyjściu do domu opowiadało, co wydarzyło się w przedszkolu. To powoduje niepotrzebny stres.

Pamiętaj – żegnaj i witaj swoje dziecko zawsze z uśmiechem.

Dziecko do roli przedszkolaka powinno być przygotowywane stopniowo, nie róbmy wszystkiego na raz. Rozciągnijmy ten proces w czasie, aby mogło oswoić się z myślą o tym, że pójdzie do przedszkola. Rodzic nie może przebyć drogi rozwojowej za dziecko. Ono samo musi pokonywać kolejne etapy, a dorosły tylko je wspierać i wspomagać.

Specjaliści, pedagodzy i terapeuci napisali książki o przedszkolu w sposób idealnie dostosowany do sposobu przyswajania przez dziecko wiedzy o świecie. Jeśli poczytacie maluchowi takie książki, odkryjecie przed nim „nieznany świat” – sprawicie, że przestanie się bać i wzbudzicie ciekawość, która przyczyni się do tego, że dziecko pójdzie do przedszkola z przyjemnością.

Do takich pozycji należą m.in.:

„O przedszkolu” Cz. Kulisiewicza

„Witajcie w przedszkolu” Ingrid Kellner, Jutta Garbert

„Poradnik Przedszkolaka” lub „Mój pierwszy dzień w przedszkolu” M. Chrzanowskiej.

Polecamy również literaturę dla rodziców:

  1. Gruszczyk – Kolczyńska E., Zielińska E. ,,Wspomaganie rozwoju umysłowego trzylatków i dzieci starszych wolniej rozwijających się”, WSiP, Warszawa 2000

2.Friedl J, ,,Moje dziecko idzie do przedszkola”, Jedność, Kielce 2001

3.Gruszczyk – Kolczyńska E., Zielińska E. ,,Płaczę i rozpaczam, gdy muszę iść do przedszkola. ( O kłopotach adaptacyjnych dzieci i o tym, w jaki sposób można je zmniejszyć”

 „Wyprawka malucha,” czyli wyposażenie 3-latka

  • Wygodne, dobrze dopasowane obuwie ze sztywną podeszwą (tak, aby maluszek mógł je sam założyć), zapinane na rzep. Buciki należy trwale podpisać. 
  • Wygodne, luźne ubranie, które nie będzie krępowało ruchów przy zabawie i nie będzie utrudniało dziecku korzystania z toalety  (spodnie z paskiem, szelki, koszule zapinane na guziki niestety nie będą wygodne). Przygotowujemy dziecku wygodny strój do samodzielnego ubierania się, który można pobrudzić (spodnie na gumce, kapcie na rzepy, bluzka wkładana przez głowę). W szatni ( w podpisanym woreczku) koniecznie powinno być ubranie na zmianę, w razie nieprzewidzianej przygody. 
  • Śpiwór dla dziecka, z którego będzie codziennie korzystało podczas odpoczynku – trwale podpisany. 
  • Piżamka do wygodnego leżakowania, podpisana i przygotowana w podpisanym worku. 
  • Ubranie na zmianę oraz druga para kapci, które należy zostawić w szatni, w podpisanym worku na wieszaku ze znaczkiem.
  • Przytulanka lub inny ważny dla dziecka ulubiony przedmiot – bezpieczny i przyjazny dla innych dzieci (nie przynosimy do przedszkola ciężkich, metalowych zabawek, pistoletów, mieczy…oraz zabawek, które mogą powodować strach u innych dzieci – węże, pająki). Misiaki powinny być również podpisane. 

Przedszkole nie ponosi odpowiedzialności w przypadku gdy zostanie zagubiona, zniszczona lub uszkodzona zabawka przyniesiona przez dziecko z domu, dlatego zalecamy nieprzynoszenie kosztownych zabawek.

W przedszkolu nie zostawiamy dla dzieci napojów, słodyczy, gum, leków, witamin ani żadnych innych produktów spożywczych.

Dzieci odbierają z przedszkola rodzice lub inne dorosłe osoby upoważnione przez rodziców/prawnych opiekunów. 

Aby zapewnić bezpieczeństwo naszym podopiecznym przy odbiorze dziecka  z  przedszkola, od osób upoważnionych będziemy prosić okazania dowodu osobistego.

Rodzicu pamiętaj!

Udany start dziecka w przedszkolu jest efektem współdziałania wszystkich: dziecka, jego rodziny, pracowników przedszkola (kadry pedagogicznej i personelu pomocniczego), otoczenia społecznego (grupy rówieśniczej, środowiska lokalnego).

Wspólna troska o dobro dziecka, wzajemne zrozumienie i współpraca  powinny być gwarantem sukcesu.

 

ŻYCZYMY DZIECIOM, PAŃSTWU I SOBIE OWOCNEJ WSPÓŁPRACY!

Opracowano na podstawie:

1) „Wspomaganie rozwoju umysłowego trzylatków  i dzieci starszych wolniej rozwijających się” E. Gruszczyk – Kolczyńska, E. Zielińska

2) „Bliżej przedszkola”.

 

Możliwość komentowania została wyłączona.