ADAPTACJA DZIECKA W PRZEDSZKOLU – CZĘŚĆ 1

ADAPTACJA DZIECKA  W PRZEDSZKOLU – CZĘŚĆ 1

Drodzy Rodzice,

W domu rodzinnym, dziecko jest otoczone troską i uwagą, a jego potrzeby zaspokaja przeważnie mama. To mama przybliża dziecku świat zewnętrzny: sąsiadów, dalszą rodziną, panią w sklepie, kolegów.

Od 3 roku życia maluch zaczyna czuć się kimś odrębnym, tworzy się jego poczucie tożsamości, nie musi już być tak blisko mamy. I na tym etapie, pojawia się PRZEDSZKOLE.

Jest to instytucja, która uzupełnia i wspiera rodzinę, a nie ją zastępuje.

Ma ono pomóc dziecku w tym, by poradziło sobie w życiu poza ramami rodziny.

Rozpoczęcie edukacji przedszkolnej to przełomowy moment w życiu każdego dziecka.

Dla wielu z nich to pierwszy kontakt z grupą społeczną.

Początki pobytu dziecka w przedszkolu to trudny okres, dlatego tak ważna jest jego adaptacja, czyli przystosowanie się do nowych warunków, poradzenie sobie w nich oraz zgoda na tą zmianę. Jest to także ciężki czas dla wielu rodziców, którzy chcąc jak najlepiej dla swojego dziecka, kierowani miłością do niego często swoim postępowaniem utrudniają zaakceptowanie przez dziecko nowej w ich życiu, bardzo stresującej sytuacji.

Jednak to, co nowe i trudne, wcale nie musi być niedobre.

Do nowej sytuacji musimy przygotować zarówno siebie, jak i dzieci. Wtedy łatwiej przeżyjemy ten trudny dla nas okres.

Rodzicu, sprawdzone rady i wskazówki:

  1. Powinieneś być przekonany, że pójście dziecka do przedszkola jest decyzją najlepszą, zarówno dla ciebie, jak i dla dziecka. Jeżeli chcesz, żeby dziecko przyjęło twoją decyzję z ufnością, bezwzględnie nie możesz okazać mu swojego wahania i wątpliwości.
  1. Nastaw dziecko pozytywnie. Opowiadając o przedszkolu, mów tylko pozytywnie, np.: W przedszkolu jest dużo dzieci, które bawią się kolorowymi zabawkami. Jest tam bardzo wesoło i przyjemnie.
  1. Naucz dziecko samodzielności. To bardzo ważne! Pierwsze dni pobytu dziecka w przedszkolu to duży stres, który narasta w przypadku, gdy dziecko jest mało samodzielne. Aby ten stres choć trochę zminimalizować, wcześniej zadbaj, by dziecko (na miarę swoich możliwości) radziło sobie w takich sytuacjach, jak:
  • zgłaszanie potrzeb fizjologicznych,
  • samoobsługa w toalecie (wycieranie pupy, podciąganie majtek, spuszczanie wody),
  • ubieranie i rozbieranie się w sali (szatni),
  • siedzenie podczas posiłku przy stole, trzymanie łyżki,
  • samodzielne jedzenie.
  1. Nie wprowadzaj atmosfery pośpiechu. Pożegnanie z dzieckiem powinno być czułe, ale krótkie. Dobrze jest powiedzieć dziecku: Przyjdę po ciebie po leżakowaniu… Jak zjesz podwieczorek, będę na ciebie czekała w szatni. Bardzo ważne jest dotrzymywanie słowa, ponieważ daje ono dzieciom poczucie bezpieczeństwa.
  1. Poświęć dziecku więcej czasu niż zwykle. Pierwsze dni pobytu dziecka w przedszkolu to trudny okres dla rodziców i dzieci. Trzymając dziecko na kolanach zapytaj: Co robiłaś dzisiaj w przedszkolu? Jak ma na imię twój nowy kolega? Nie należy natomiast zadawać pytań typu: Co dzisiaj jadłaś na obiad? Zjadłaś wszystko, co pani nałożyła? Czy pani cię karmiła? Odpowiedzi na te pytania są ważne, ale tylko dla rodziców, nie dla dziecka. Na te pytania rzetelnie odpowie nauczyciel. W rozmowie z dzieckiem należy położyć nacisk na jego samopoczucie w przedszkolu, relacje z kolegami, podejmowane zabawy oraz na zaradność życiową.
  1. Pluszowa zabawka pomoże przetrwać trudny czas. Dziecku łatwiej będzie przeżyć rozstanie z rodzicami i chętniej wejdzie do sali zabaw, trzymając pod pachą swojego pluszaka. Zabawka będzie mu przypominała dom rodzinny. Należy jednak pamiętać, żeby nie wsuwać do kieszonki dziecka malutkiej zabawki, którą łatwo zgubić, bo to wywoła nową falę rozpaczy.
  1. Nauczyciel zna twoje dziecko – rozmawiaj z nim i ufaj mu. Dzieci po powrocie z przedszkola najczęściej opowiadają o różnych wydarzeniach, które miały miejsce w przedszkolu. Porozmawiaj z nauczycielką, jeżeli pewne fakty i zdarzenia budzą twoje wątpliwości, wydają ci się niewiarygodne albo cię cieszą. Niektóre dzieci mają wybujałą wyobraźnię i rozbudzoną fantazję. Dlatego weź poprawkę na to, co dziecko opowiada.
  1. Dziecko ma prawo płakać. W ten sposób wyraża swój smutek, wyładowuje napięcie, jakie w nim narosło. Jeżeli płacze w domu, w przedszkolu, po prostu przytul je, powiedz, że je bardzo kochasz, że też będziesz za nim tęskniła (tęsknił), że przyjdziesz po nie zaraz po pracy.
  1. Jedną z najważniejszych rzeczy, które powinieneś robić nie tylko wtedy, gdy dziecko idzie do przedszkola, ale wtedy w sposób szczególny, to jak najczęstsze zapewnianie go o Twojej miłości. Jedną z podstawowych potrzeb człowieka jest potrzeba bezpieczeństwa, a zaraz za nią przynależności i miłości. Te potrzeby mogą być w niedostatecznym stopniu zaspokajane, zwłaszcza gdy dziecko większość dnia przebywa w przedszkolu. Słowa „kocham”, „będę tęskniła”, „będę tęsknił” powinny być obecne w codziennym życiu.  Ono powinno czuć, widzieć i słyszeć, że jest kochane.

Możliwość komentowania została wyłączona.